Naxçıvanda həftə sonları, yaxud bayram günləri hər hansı fövqaladə hadisə baş verərsə, təhlükəsizliyə cavabdeh olan vəzifəlilərin bir çoxunu burada tapmaq müşkül olacaq. Hətta səlahiyyətli nümayəndə Fuad Nəcəflini də.

Ailələri Bakıda yaşadığından, bu məmurlar qeyri-iş günlərini onlarla keçirməyə üstünlük verirlər. Bu isə, blokada vəziyyətində olan muxtar respublikanın qismən başsız qalmasına səbəb olur.

Naxçıvanda 2022-ci ildə baş verən vəzifə dəyişikliyindən sonra əsas postlara özləri və ailələr Bakıda yaşayan şəxslər gətirilib. Onlar ailələrini də Naxçıvana gətirməyi münasib saymayıbla. Səlahiyyətli nümayəndə Fuad Nəcəflinin də ailəsinin Bakıda yaşadığı, qeyri-iş günlərini paytaxtda keçirdiyi bildirilir.

Ali Məclisdəki mənbənin „Gündəlik Naxçıvan“a verdiyi məlumata görə, bu məmurlar hər həftənin cümə günləri axşam təyyarəyə ilə Naxçıvanı tərk edib, bir də bazar ertəsi qayıdırlar. Onun sözlərinə görə, bayram günlərində də eyni vəziyyət yaşanır:

„Üç ilə yaxındır ki, vəziyyət belədir. Həftə sonu yaxud bayram günləri olanda bir çox vəzifəliləri burda tapmaq olmur. Çünki, Bakıya ailələrinin yanına gedirlər. Buraya səlahiyyətli nümayəndə və DİN rəhbərindən tutmuş, bir çox yüksək vəzifəlilər daxildir. Bu, blokadada olan Naxçıvan üçün böyük təhlükədir. Təcili fövqəladə vəziyyət yaranarsa, onların geri qayıtmaları üçün bir neçə saat vaxt lazım olacaq. Bəlkə də heç mümkün olmayacaq. Yəqin nəyi nəzərdə tutduğumu anlayarsınız. Bakıdan Naxçıvana kommunikasiya yolları bizə dost olmayan ölkələrin nəzarətindədir.“

Yerli əhali isə, vəzifəli məmurların ailələlərini Naxçıvana köçürmək istəməmələrini özlərinə qarşı ayrıseçkilik kimi qəbul edirlər. Təhsil müəssisələrinin birində müəllim işləyən Vidadi Qurbanov bunu əhali ilə münasibətdə etibarsızlığa yol açdığını qeyd edir:

„Biz də bilirik ki, yüksək vəzifəli məmurların çoxu qeyri iş günləri Naxçıvanda yox, Bakıda öz ailələrinin yanında olurlar. Bu məsələ Naxçıvanın sosial və idarəetmə problemlərinin bir parçasıdır. Məmurlar, Naxçıvana yalnız müvəqqəti olaraq gəldiklərini hiss edərək, əhali ilə əlaqə qurmağa və onların gündəlik həyatını başa düşməyə maraq göstərmir. Bu, rəhbərliklə yerli cəmiyyət arasında empatiyanın olmamasına, sosial məsuliyyətin əskik olmasına səbəb olur. Bilirsiniz ki, Naxçıvanda əhali Bakıya nisbətən daha çox sosial və iqtisadi çətinliklərlə üz-üzədir. Belə çıxır ki, məmurlar öz ailələrinin burada yaşamalarını rəva görmürlər. Bu da məmurların əhali ilə münasibətlərində etibarsızlığa yol açır. “